Σε ποιες εταιρίες βρέθηκαν καρκινογόνες ουσίες στα παιδικά Jeans; Διαβάστε ποιες εταιρίες ανακάλεσαν τα ρούχα τους.
Σάλος με τις καρκινογόνες ουσίες σε ρούχα.
Τρεις εταιρείες ρουχισμού και συγκεκριμένα οι Rivers, Just Jeans και Pillow Talk ανακάλεσαν από την αγορά, παιδικά παντελόνια μετά την αποκάλυψη ότι περιέχουν απαγορευμένες χρωματικές ουσίες οι οποίες μπορούν να διασπαστούν και να δημιουργήσουν κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου.
Η Paula Rogers, από την βιομηχανία ένδυσης και κλωστοϋφαντουργίας, επισήμανε ότι τουλάχιστον στα 3 έως 4% των υφασμάτων είτε αυτά είναι οικιακής χρήσης, (όπως σεντόνια, πετσέτες κλπ είτε είδη ρουχισμού), είτε είδη εσωρούχων που πωλούνται στα καταστήματα ενδεχομένως να έχει χρησιμοποιηθεί η συγκεκριμένη χρωστική καρκινογόνο ουσία, η οποία έχει απαγορευθεί στην Ευρώπη τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά όχι στην Αυστραλία.
Ποιες πασίγνωστες μάρκες με επικίνδυνες καρκινογόνες ουσίες.
Πόσες είναι οι πασίγνωστες μάρκες με καρκινογόνες ουσίες στα ρούχα; Τι αποκάλυψε η Greenpeace για τα συγκεκριμένα ρούχα;Το θέμα των επικίνδυνων χημικών ουσιών που έχουν τα είδη ρουχισμού που εισάγονται από την Ασία και ιδίως από την Κίνα, επαναφέρει με δημοσίευμά της η Le Monde.
Τα ρούχα αυτά όπως επισημαίνεται περιέχουν βενζένιο και τολουένη, δηλαδή υψηλά καρκινογόνες ουσίες.
Μάλιστα, η κατάσταση έχει κριθεί τόσο σοβαρή ώστε ήδη οι αρμόδιες αρχές σε Γαλλία, Ολλανδία και Βέλγιο έχουν αναλάβει δράση για την εξάλειψη των καρκινογόνων ρούχων.
Στο θέμα αυτό είχε αναφερθεί λίγο καιρό πριν και η Greenpeace! Όπως είχε ανακοινώσει η οργάνωση στο Παρίσι «χημικές ουσίες ύποπτες ότι μπορεί να προκαλούν καρκίνους και ορμονικές διαταραχές εντοπίσθηκαν σε προϊόντα μεγάλων κατασκευαστών ενδυμάτων».
Ανάμεσα στις μάρκες που χρησιμοποιούν καρκινογόνες ουσίες στα ρούχα και που αναφέρθηκαν από τη μη κυβερνητική οργάνωση για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος είναι οι Zara, Calvin Klein, Levi’s και Li Ning.
Σας υπενθυμίζουμε ότι η Greenpeace αγόρασε το 2012 δείγματα ρούχων από είκοσι μάρκες, τα οποία πωλούνται σε 29 χώρες και περιφέρειες του κόσμου. Επρόκειτο για παντελόνια, μπλουζάκια, εσώρουχα και φορέματα κατασκευασμένα κυρίως στην Κίνα και σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες. Στη συνέχεια υπέβαλε τα υφάσματα σε αναλύσεις.
«Περίπου στα δύο τρίτα των 141 δειγμάτων εντοπίσθηκαν αιθοξυλιωμένες εννεϋλοφαινόλες (NPE)», ανακοίνωσε η Greenpeace. Μερικά ρούχα έφεραν εξάλλου φθαλάτες ή βαφές που περιείχαν καρκινογόνες ουσίες.
Οι αιθοξυλιωμένες εννεϋλοφαινόλες (NPE) είναι χημικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται συχνά ως απορρυπαντικά σε πολλές βιομηχανικές διαδικασίες και στην παραγωγή φυσικών και συνθετικών υφασμάτων. Στους υπονόμους διασπώνται σε νονυλφενόλη (NP), ένα πολύ τοξικό υποπροϊόν που αναστέλλει στον οργανισμό την παραγωγή των ορμονών.
Οι μάρκες που βρίσκονται υπό κατηγορία «είναι τεράστιοι παίκτες στη βιομηχανία της μόδας–μόνον η Zara παράγει 850 εκατομμύρια ενδύματα το χρόνο. Μπορεί κανείς να φανταστεί την έκταση του χημικού αποτυπώματος που αφήνει στον πλανήτη, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Κίνα όπου κατασκευάζονται πολλά απ” αυτά τα προϊόντα», υπογράμμισε η Λι Γιφάνγκ της Greenpeace.
Δείτε ποιες επικίνδυνες ουσίες έχουμε σπίτι μας.
Ποιες είναι oι ουσίες οι οποίες υπάρχουν σχεδόν σε κάθε σπίτι και δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα ότι μπορεί να είναι επικίνδυνες;
Mαθαίνοντας ποιες είναι οι επικίνδυνες ουσίες που υπάρχουν μέσα στο σπίτι μας, έχουμε τη δυνατότητα να τις περιορίσουμε. «Πολλές μικρές πηγές ρύπανσης, που η καθεμία ξεχωριστά δεν αποτελεί απειλή, συσσωρεύονται σε ένα επικίνδυνο κοκτέιλ» επισημαίνει στην «Κ» ο κ. Νίκος Χαραλαμπίδης, γενικός διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace.
Δομικά υλικά, μοκέτες, έπιπλα, ταπετσαρίες, και πλαστικά είναι οι κύριες πηγές ρύπανσης του σπιτιού μας.
Μια μοκέτα μπορεί να περιέχει ποικιλία πτητικών οργανικών χημικών ουσιών (Volatile Organic Compounds- VOCs). Τα VOC έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν δερματίτιδες, ζάλη, άσθμα, επηρεάζουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, ενώ συνδέονται και με καρκινογενέσεις. Αν η μοκέτα δεν μπορεί να αποφευχθεί, συστήνεται η επιλογή προϊόντων με χαμηλά επίπεδα VOC και χωρίς φορμαλδεΰδη, όπως και ο αερισμός του χώρου μετά την τοποθέτηση της μοκέτας.
Αλλά και τα χρώματα, με τα οποία βάφουμε τους τοίχους του σπιτιού μας περιέχουν μεγάλες ποσότητες VOC. Τα διαβρωτικά χρωμάτων, από την άλλη, τα αντικολλητικά και οι μπογιές σε σπρέι περιέχουν ακόμα διχλωρομεθάνιο, ουσία που συνδέεται με καρκινογενέσεις σε ζώα. «Επιλέγουμε, λοιπόν, υδατοδιαλυτά χρώματα και ρεπουλίνες αντί των ελαιοχρωμάτων» συμβουλεύει ο κ. Χαραλαμπίδης, «ακόμα καλύτερα αναζητούμε οικολογικά χρώματα που φέρουν τη μαργαρίτα, την ευρωπαϊκή πιστοποίηση (ή τον μπλε άγγελο, γερμανική πιστοποίηση)».
«Δούρειοι ίπποι» χημικών ουσιών θεωρούνται και τα έπιπλα που είναι κατασκευασμένα από πεπιεσμένο ξύλο ή έχουν ταπετσαρία. Οι κατασκευές από μοριοσανίδες, δηλαδή PDF, εκλύουν φορμαλδεΰδη, ουσία που αφενός κατηγορείται για καρκινογενέσεις, αφετέρου προκαλεί ερεθισμούς σε μάτια, μύτη και λαιμό, αλλά και βήχα, δερματίτιδες και αλλεργικές αντιδράσεις.
Ιδιαίτερα επιβαρυντικοί επίσης είναι οι πλαστικοποιητές, που αποτελούν μια ευρεία γκάμα χημικών ουσιών, και εντοπίζονται «κρυμμένοι» σχεδόν παντού από τα δομικά υλικά έως τα μακό μπλουζάκια! Μεταξύ των πλαστικοποιητών η περισσότερο επιβλαβής ουσία είναι το PVC (πολυβινυλοχλωρίδιο ή κοινώς βινύλιο), το οποίο αναγνωρίζουμε στα πλαστικά προϊόντα καθώς φέρει τον αριθμό 3 στο αντίστοιχο τριγωνάκι.
Παράλληλα, επειδή το PVC από μόνο του είναι σχεδόν άχρηστο ως πλαστικό, πρέπει να αναμειχθεί με μια σειρά από άλλες χημικές ουσίες για να γίνει εύκαμπτο και μαλακό και με βαρέα μέταλλα για να γίνει σκληρό ή να αποκτήσει χρώμα. Σύμφωνα με την Greenpeace, όλα τα δομικά υλικά εμπεριέχουν PVC, το οποίο μπορεί να αντικατασταθεί με άλλες χημικές ουσίες.
Οι αγωγοί και οι σωληνώσεις μπορούν να κατασκευαστούν από πολυαιθυλένιο, προπυλένιο, πολυβουτένιο. Για τα κουφώματα μπορούμε να επιλέξουμε ξύλο ή αλουμίνιο ή και τα δύο μαζί. Τα ηλεκτρικά καλώδια μπορούν να επικαλυφθούν με καουτσούκ, πολυαιθυλένιο ή προπυλένιο. Στα πατώματα μπορεί να χρησιμοποιηθεί εξίσου λινέλαιο, φελλός, ξύλο ή κεραμικά πλακάκια.
Χημικοί «εχθροί» στην κουζίνα
Ρούχα και προϊόντα κλωστοϋφαντουργίας (υφάσματα επιπλώσεων, χαλιά) ενέχουν και αυτά κινδύνους στη χρήση τους. Οι ιδιαίτερα αγαπητές στα παιδιά και τους εφήβους στάμπες, εμπεριέχουν PVC. Πέραν του PVC σε ρούχα πρέπει να αποφεύγονται οι φθαλικές ενώσεις, οργανικές ενώσεις κασσίτερου και βρωμιούχοι επιβραδυντές καύσεις. Αν δεν έχουμε τη δυνατότητα αγοράς ρούχων από φυσικές πρώτες ύλες, ελέγχουμε έστω το «ταμπελάκι» για να γλιτώσουμε τα χειρότερα. Διότι υπάρχουν προϊόντα που δεν έχουν αποκτήσει οικολογική σήμανση, είναι εντούτοις λιγότερο επιβλαβή επειδή χρησιμοποιούν μη τοξικές πρώτες ύλες.Ενα αληθινό χημικό εργαστήριο είναι η κουζίνα των σπιτιών. Δεκάδες προϊόντα υπάρχουν στα ντουλάπια της για καθαρισμό και απολύμανση.
Τα απορρυπαντικά που έχουμε στο σπίτι μας αποτελούν την κύρια πηγή χημικών ουσιών. Επειδή είναι δύσκολο να γνωρίζουμε αν το προϊόν που επιθυμούμε να αγοράσουμε περιέχει κάποιο από τα επικίνδυνα συστατικά, αποφεύγουμε προϊόντα που περιέχουν χλώριο, όπως και τη χλωρίνη, φωσφορικά άλατα (προτιμάμε προϊόντα με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε σαπούνι), και συνθετικά πρόσθετα για ενίσχυση της λαμπρότητας των ρούχων. Αποφεύγουμε να αγοράζουμε προϊόντα με αντιβακτηριδιακή δράση, δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό σε σχέση με άλλα προϊόντα και μπορεί να δημιουργήσουν ένα επικίνδυνα αποστειρωμένο περιβάλλον.
Αποφεύγουμε προϊόντα που περιέχουν triclosan, αλλά και διχλωρομεθάνιο (περιέχεται σε εντομοκτόνα και κατσαριδοκτόνα), καθώς είναι ύποπτο καρκινογένεσης. Επίσης, το παραδιχλωροβενζόλιο, ή αλλιώς PDCB είναι χλωριωμένη ένωση που χρησιμοποιείται σε πολλά προϊόντα οικιακής χρήσης. Χρησιμοποιείται κυρίως σε μπλοκ καθαρισμού τουαλέτας και ως σκωροκτόνο σε ντουλάπες.
Πηγή : fimes.gr
